![]() |
![]() |
|
|
دشوارترین و آسان ترین کار در هستی، فراموش کردنه! بعضی وقت ها دنیا به شکل ِ احمقانه ای بزرگه! بی خیال ِ واژه ها و دروغ ها و خاطره های احمقانه ی کاذب! دروغ بدترین اختراعه آدمیزاده! فقط کافیه که خودت باور کنی! تو یعنی هستی! باور کن، خودت و باور کن، همین! فرق نمی کنه ببینی یا نبینی! - نگفتمت: مرو آن جا که مبتلات کنند!؟ که سخت دست درازند، بسته پات کنند! نگفتمت: که بدان سوی دام در دام است چو در فتادی در دام، کی رهات کنند؟ بسی مثال ِ خمیرت دراز و گرد کنند کَهَت کنند و دو صد بار کهرُبات کنند؟! مولانا جلال الدین |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت 2:57 توسط سعید کریمی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک بایگانی |
| درباره وبلاگ |
درج ِ کل یا قسمتی از نوشته های این وبلاگ در کتاب، روزنامه، نشریه، سایت، وبلاگ و ... بی اجازه ی نگارنده ممنوع و قابل ِ پیگرد است.
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 |
| بایگانی موضوعی |
|
روزنوشت شعر و ترانه مقاله اتاق تشریح درباره ی مکث در مه نبش قبر |
| پیوندها |
|
اسد وجودی علی احمدی ساناز صفایی محمد نویری میثم یوسفی امید صیادی حمید تقی پور حسن علیشیری المیرا آقازاده مونا برزویی یغما گلرویی از عشق چیزی بگو |
|
RSS
|