وزیر راه ، رسانه ها را عامل ِ بی اعتمادی ِ مردم در استفاده از ناوگان ِ هوایی و کاهش ِ مسافران ِ هوایی دانست. حمید بهبهانی بدون ِ توجه به این که مردم نسبت به ایمنی ِ خود نگران هستند و این نگرانی، طبیعی ست، به رسانه ها هشدار داد که روی سوانح ِ هوایی مانور ندهند. وی گفت:"رسانه ها سوانح ِ هوایی ِ اخیر را هم چون بمب مطرح کردند که باعث ِ دودلی و بی اعتمادی ِ مردم در استفاده از ناوگان ِ هوایی شده است."
قبل از هر چیز باید اعتراف کنم عموماً "سفره/روزنامه ای" هستم و امروز هنگام ِ خوردنِ نهار مطلب ِ فوق را از روزنامه ای مربوط به دو ماه پیش خواندم و از بس به نظرم جالب و مهیج آمد که حیفم آمد آن را برای شما نقل نکنم! ولی نقل ِ این سخنان گهربار به تنهایی چه سودی می تواند برای افکار ِ عمومی داشته باشد؟ پس بر آن شدم تا در راستای سخنان ِ آن وزیر ِ محترم راهکارهایی برای رفع ِ نگرانی ِ مردم به سفرهایی هوایی ارائه بدهم. شما هم می توانید گزینه ای که فکر می کنید بهتر است را از طریق ِ کامنت! به اطلاع ِ دیگران برسانید، در پایان به هیچ کدام از پاسخ ها جایزه ای تعلق نخواهد گرفت!
الف ) اساساً رسانه ها در ایران اخبار ِ سقوط ِ هواپیماها را پوشش ندهند و با خیال ِ راحت سانسور بفرمایند! جداً وقتی هواپیمایی سقوط می کند، پخش ِ گسترده ی اخبار ِ تصاویر تنها عده ای از مردم را ناراحت و افسرده می کند، وزارت ِ راه که به این مسائل ِ کوچک و طبیعی، اهمیت نمی دهد پس ناراحت کردن ِ افکار ِ عمومی چه معنی دارد! با سانسور ِ کامل ِ این گونه اخبار مردم دیگر نگران نمی شوند و در نتیجه: پیش به سوی مسافرت ِ هوایی!
ب) با توجه به این که روزانه در ایران به طور ِ میانگین، 1200 تصادف ِ جاده ای اتفاق می افتد، بهتر است که رسانه ها این تصادفات را بیشتر پوشش بدهند و حتی اقدام به پخش ِ زنده ی بعضی از تصادف ها بکنند تا مردم بدانند که در سفرهای جاده ای هم آنقدر ها ایمنی وجود ندارد! پس: پیش به سوی مسافرت ِ هوایی!
ج) به رسانه ها توصیه می شود تا با خانواده های کشته شدگان در سوانح ِ هوایی مصاحبه کنند و نشان بدهند که چقدر آنها از این اتفاق ناراضی و ناراحت نیستند و حتی عده ای از این که جنازه ی عزیزان شان پیدا نشده خوشحال هستند! پس مردم به این نتیجه می رسند حتی اگر در سقوط ِ هواپیما بمیرند! بازماندگان شان خوشحال خواهند شد! پس: پیش به سوی مسافرت ِ هوایی!
د) هر چند در بدو ِ امر ممکن است ناممکن به نظر برسد ولی با توجه به توانایی ها و استعداد ِ برنامه سازان ِ صدا و سیما، توصیه می شود تا چند مصاحبه ی تلویزیونی با کشته شدگان ِ سوانح ِ هوایی تهیه و پخش بشود تا مردم متوجه شوند، چقدر کشته شدگان ِ طفلی! از مرگ شان ناراحت نیستند و حتی بعضاً خوشحال هم هستند، پس مردم به این نتیجه می رسند که مرگ در سقوط ِ هواپیما چقدر می تواند خوشحال کننده باشد! پس: پیش به سوی مسافرت ِ هوایی!
ه) به تهیه کنندگان ِ سریال های مافوق ِ آبکی و بیضوی/تخیلی ِ صدا و سیما توصیه می شود طوری داخل ِ قصه شان آب بریزند که شخصیت های مثبت با هواپیما پرواز کنند و شخصیت های بد فقط و فقط مسافرت ِ جاده ای داشته باشند! با توجه به این که سریال های فوق بیش از اندازه بیضوی هستند، حتی اگر در قصه ای شخصیت ِ مثبت قرار نبود به مسافرت برود، بهتر است هر روز با هواپیما سر ِ کار برود، با توجه به این که هر چیزی در این سریال ها ممکن است، این یکی ممکن تر و مفید تر است! پس مردم متوجه می شوند که ایمنی در مسافرت های هوایی بی فایده است و مثل ِ ستاره های محبوب شان به هواپیماسواری علاقه مند می شوند، پس: پیش به سوی مسافرت ِ هوایی!
و) در کنار ِ موارد ِ بالا ترانه ها و نماهنگ هایی برای تشویق ِ مردم به مسافرت ِ هوایمایی ساخته و پخش شود. برای این که نشان دهم چقدر این کار مهم است خود چند خط ترانه به این منظور سروده ام که روابط ِ وزارت ِ فخیمه ی راه و ترابری و هما می توانند با نگارنده تماس و بقیه ی آن را سفارش بدهند:
هواپیما چه خوبه! بهتر از آب ِ جوبه!
سقوط که ترس نداره آدم و حال می آره
جنازتم می سوزه یه وری می ره تو کوزه
کوزه که در نداره آدم و حال می آره